In alles

Op deze ochtend vol van licht kwam ik je weer tegen.
Je was niet opgestaan, lag onveranderd op je zij –
een vogel tegen het glas –
stil – maar je lachte je schuine lach                                                                   
                                                               heel even
door de verstilling heen, een lente op je lippen.

Buiten brak het licht op de kozijnen
                                                               trillend.
Ik opende het raam,
                                     hoeveel lichter de lucht
                                     een zacht aaien dat naar binnen draait
                                     zo licht als ik daar dan sta
                                     zo licht als jij me raakt

zo openzwaaiend mis ik jou.

Laat een reactie achter

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.