In alles

Op deze ochtend vol van licht kwam ik je weer tegen.
Je was niet opgestaan, lag onveranderd op je zij –
een vogel tegen het glas –
stil – maar je lachte je schuine lach                                                                   
                                                       heel even
door de verstilling heen, een lente op je lippen.

Buiten brak het licht op de kozijnen
                                                       trillend.
Ik opende het raam,
                                    hoeveel lichter de lucht
                                    een zacht aaien dat naar binnen draait
                                    zo licht als ik daar dan sta
                                    zo licht als jij me raakt

zo openzwaaiend mis ik jou

in alles.

 

Jurycommentaar:

Dit gedicht benadert het thema op ontroerende wijze.
Het is een poëtisch gedicht, beeldend en beklijvend.
Een groot verdriet verpakt in ‘lichte’ woorden: lente, licht, lucht, aaien.
Een raam als metafoor voor scheiding tussen buiten- en binnenwereld, mooi volgehouden met woorden als glas, kozijnen, (uitzet)raam.
Buiten de lente en het licht, maar ook de tegen het glas verongelukte vogel. Binnen de herinnering aan een geliefde, die zeer gemist wordt.
De ‘ik’ die het raam opent en in een ‘zacht aaien’ van de wind zich aangeraakt voelt.
Een meesterlijk gedicht. Pijn en verdriet zo onnadrukkelijk knap voelbaar gemaakt.

Contact

Vragen, boekingen of wil je iets aan me kwijt – stuur me een bericht via onderstaand formulier.

Beveiligingscode:
security code
Vul de beveiligingscode in:

Verzenden

Rob de Vos-prijs winnend gedicht

 

 

In alles

Op deze ochtend vol van licht kwam ik je weer tegen.
Je was niet opgestaan, lag onveranderd op je zij –
een vogel tegen het glas –
stil – maar je lachte je schuine lach                                                                   
                                                       heel even
door de verstilling heen, een lente op je lippen.

Buiten brak het licht op de kozijnen
                                                       trillend.
Ik opende het raam,
                                    hoeveel lichter de lucht
                                    een zacht aaien dat naar binnen draait
                                    zo licht als ik daar dan sta
                                    zo licht als jij me raakt

zo openzwaaiend mis ik jou.

in alles.