Wit

Ik ben de witte koe met haar poten in de wei
de ronding van het blad dat zich draait
op de wind, de wind zing ik waaiend
net als de hymne

alles in mij keert zich wit, mijn hart
lege kamers witgekalkt, de binnenkant
van mijn hoofd

zo de bessen aan de struik, de vogel
die hen eet, de dagen achter de hand
de vragen, het luisteren op een oor

ik ben de druppels in de plas, de regen
voor de deur, de dichtheid van het glas
gedempte geluiden

in de sleur van iedere dag, zo ben ik, zal ik
zijn, niets meer dan wit
in wie ik was

 

 

 

 

 

Laat een reactie achter

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.