Vrijheid

Afgelopen zomer liep ik met Leloup vanaf het campingtoiletblok over het zandpad terug naar de tent. Het was een zwoele avond, de krekels knisperden om ons heen en onze slippers klakten aangenaam ontspannen onder onze gebruinde blote voeten. Het begon al te schemeren en de maan hing al zichtbaar boven het pad.
‘Denk je dat Job op jongens valt of op meisjes?’ vraagt ze. Ik zeg dat ik dat niet weet maar dat ik denk dat de meeste mensen op beiden verliefd kunnen worden, het ligt er maar aan wie je tegen komt, wie je het liefst vindt.  Van jongs af aan probeer ik mijn kinderen vrij te laten in hun keuze door geen, één  kant op, bepalende antwoorden te geven.
Mijn onderliggende idee hierover is dat ik denk dat mensen niet persé op het ene of op het andere geslacht vallen. Dat je dit uiteindelijk misschien wel weet  als je wat ouder bent, of je op jongens of op meisjes valt of op allebei maar dat je dat zo jong hoogstwaarschijnlijk nog niet weet. Ik zeg dus ook nooit; ‘als je later een vriendje hebt…’ , ik zeg ‘als je later een liefje hebt…’

‘Ik val ook op jongens en meisjes’ zegt ze als we aangekomen zijn bij de tent.
Rick is net koffie aan het maken op het geïmproviseerde keukentje op de klep van de aanhanger en hoort de laatste zinnen.
‘Ik niet’ zegt Rick,  ‘ik val op meisjes’.
‘Gadverdamme’ zegt ze.
‘Hoezo gadverdamme?’ vraag ik.
‘Nou MEISJES!’
‘Oké, vrouwen’ zegt Rick.
“VROUW-EN?’ vraagt ze en kijkt hem boos aan.
We nestelen ons onder de zichtbaar wordende sterren hemel met de koffie en een chocomel voor Leloup en lachen. Heerlijk, vrijheid, iets om te koesteren.