Meisjes

Arm meisje.
Een meisje op school deed alsof ze gestalkt werd. De stalker zou vanalles over haar en haar vriendinnen weten. Dus ook over mijn dochter. De berichtjes werden getoond en met verhitte stemmetjes besproken. De berichtjes waren expliciet – zit je lekker te eten met je vriendinnen?
De stalker wist kennelijk wat ze op dat moment aan het doen waren, wat ze aten, misschien zelfs wat ze zeiden. Dus hij of zij kon hen zien en afluisteren!?
Maar wie was het dan?
Het werd het gesprek van de dag. Doodeng. Maar ze zouden elkaar beschermen. De vriendinnen.
Moesten ze de politie inschakelen? Ouders erover vertellen? Het nummer bellen?
Het meisje zei dat ze het allemaal niet durfde, dat ze het nummer op had gezocht en het niet bestond. De stalker noemde zich A.
Er is een serie die hierover gaat ‘pretty little liars.’ Mijn dochter keek hem ook een tijdje maar moest van ons stoppen, veel te eng en niets voor een gevoelig meisje zoals zij. Ze werd er somber door en angstig.
Nu werd het spel kennelijk live nagespeeld. Zo bleek. En ondanks dat de vergelijking snel gemaakt was, ook door de vriendinnen, leek het voor een aantal toch meer dan logisch dat dit echt gebeurde. Ze hadden het tenslotte gezien op de film. Dit kan gebeuren. Dit is waar je voor op moet passen. Terreur alom.
Gisteravond kwam het er allemaal uit en vertelde ze het verhaal. Ze was doodsbang, ook in huis en wilde niet meer naar school. Bang dat daar iets zou gebeuren.
We probeerden haar er van te overtuigen dat dit vast een misplaatste grap was van het meisje of iemand anders uit de klas omdat het wel heel erg veel lijkt op de betreffende serie.
Helaas werkt een hoofd van tien niet zo en wilde de slaap niet meer komen, overal was de stalker, ofwel A. Met grote bange ogen keek ze naar de schaduwen aan het eind van de kamer en bleef tegelijkertijd benoemen dat we niets mochten doen want dan werden de anderen misschien boos. Ze zat gevangen in het vriendinnen-web.
Vandaag maar even mee naar school gegaan. Het betreffende meisje zag ons en trok haar conclusies. Ze viel meteen aan en begon tegen mijn meisje maar ook tegen mij dat zij al lang had gezegd dat het niet echt was en dat iedereen dat wist. Haar stem werd bij elke zin hoger en scherper. De mesjes begonnen te snijden.
Ik zag mijn dochter wit wegtrekken terwijl ze haar schoudertjes omhoog trok en een stapje achteruit deed. Het meisje ging door; ‘Nu krijg ik van alles de schuld. Ik krijg altijd de schuld. Iedereen wist dat het fake was.’
Ik sloeg mijn arm om mijn dochter heen en probeerde de tirade te stoppen. Het meisje werd een tornado en pas toen de juf de gang in kwam lopen en de deur opende van het lokaal vertrok ze de klas in. Ik sprak met de juf en realiseerde me te laat dat kennelijk buiten ons gezichtsveld de tornado haar kansen pakte. Vriendinnen moesten worden overtuigd en messen geslepen. Wie was hier schuldig? Zij toch niet?
Na het gesprek liepen de juf en ik de klas in en daar stonden ze, een hele groep meiden onder leiding van de tornado om mijn meisje heen die met dikke stille tranen hen aankeek. Een spervuur aan verbaal, schel geweld werd er over haar heen gegooid, onder aanvoering van de tornado. Zo zielig. Ik riep haar en ze kwam met grote verdrietige ogen naar me toe. De juf zag de chaos in de klas en riep ‘en nu is het klaar, iedereen zitten.’ Ik trok mijn meisje kort mee naar de gang en nam haar hoofdje in mijn handen ‘meisje het ligt niet aan jou! Je doet niets fout. Laat dat je niet aanpraten. Goed onthouden.’ En kuste haar. Ze antwoordde met een trillend knikje en glipte het lokaal weer in. Ik keek door het raam het lokaal in. En zag de roofdiertjes op hun stoel. Oh arme. Met een zwaar gemoed liep ik weg de trap af en hoopte stilletjes dat de juf het op zou kunnen lossen.
Ja, ik ben blij dat mijn meisje zo goed gelovig is en vol vertrouwen in de waarachtigheid en goedheid van anderen en dat ze ten alle tijden haar vriendinnen steunt maar oh jee, meisjes. Meisjes. Alle meisjes en vrouwen zullen dit denk ik herkennen; de druk, de grillen, de intriges, de sluwheid en het gemene van meisjes onderling, op deze leeftijd.
Je zal er maar midden inzitten.
Gelukkig is het bijna vakantie.