Niet voor jou

Je lacht, schuilt achter strakke wangen, waar je
pijn verzwijgt onder de huid, zandzakken werpt
in volle ogen, niet verraden, dat
bij het minste, het water stijgt

je aait met je hand, de ander, zachter,
voordat je maag (je slikt) zich wringt,
de keel zich krampt, in hinderlaag
van ondergedoken taal, de woorden,

je houdt ze tegen, ontkleedt de klanken,
kleurt ze lichter, met wat je nog weet,
van dat wat was, onbezonnen leven,
voordat, ja voordat

pas dan, schuif je ze hoger, over tong, trillend
de lippen, zegt dan niet: ‘Zoveel verdriet.
Zoveel verdriet is niets voor jou. Jij bent de dag die verder ging,
van daar waar ik naar binnen viel, en bleef.’

maar je zegt: ‘Het zal straks beter gaan, echt.’

 

 

 

Een gedachte over “Niet voor jou”

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.