Jonge harten

Op de drassige grond van drankgelag en wilde paarden
vluchten jonge harten door het dal. Ze zijn bij voorbaat
verdwaald, beter, alleen zo het verhaal bij thuiskomen.

Ze drinken op het avondmaal en alles erna, vergeten zichzelf
verliezen halsoverkop het hoofd en dansen droef
de duisternis tegemoet, wat anders.

Flakkerend een laatste plaat en groet, voeten in draf
op dit uur is alles gered en is thuis eender welk bed
staat de ochtend op haar plaats, ontwricht dat wel.

Dus beter te slapen in een kudde op hol geslagen
dromen tot er nieuwe nachten komen of een dag
om voor op te staan.

Laat een reactie achter

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.