Wat ik niet vertel

Ik breng haar haar dromen,
wikkel ze in een lach
en laat de dag verwaaien door kieren.
Ze kust me zacht, zwaait een zuchtje na,
en legt dan knoopjes in haar rozige oren.

Ik vertel haar niet
dat ik eigenlijk waak,
dat ik het slot ben
voor de draak.

Dat daar buiten,
in gruwel geslacht,
of zelfs veel wreder,
de dagelijkse nachtmerrie wacht.

 

6 thoughts on “Wat ik niet vertel”

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.