Blazen tegen glas

Van alles wat we eerder wilden vergaten we het belang de adem
blazen tegen glas en namen schrijven, dansen

over bevroren grachten in de nacht gaan liggen
op het koude ijs zeggen dat het kraakt, de handen vast

het zuchten van water horen, lippen vastgevroren, niet
het ijs likken de klaterende lach in brokjes tussen onze vingers

de voeten voorzichtig langs het wak, ook dat, het terug
op de kade klimmen het duiken in de portieken

de weg vervolgen zonder jou van blazen tegen glas
en namen schrijven het belang vergeten

Laat een reactie achter

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.