Al dat zwart

Twee passen opzij is de muur – hand plaatsen zacht leunen
oppassen om niet te verdwijnen op dit uur zo tegen de avond
weet je het nooit met al dat zwart in de uren

vier passen vooruit en aanschuiven niet gaan zitten het raam
er is een andere wereld de duiven warmen zich er aan elkaar

de schaduwen de lantaarnpaal het licht dat de straat doet bewegen
soms kom ik de buren tegen nu schuiven ze de gordijnen dicht

er is te weinig licht om mij te zien dat is goed ik sta hier goed
omlijst en wel zal de avond dieper vallen achteruit zal ik voet
voor voet de weg wel vinden om de dag opnieuw te beginnen

Laat een reactie achter

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.